Geçmiş Deneyimler: Özellikle yetişkinlerde braket çıkarıldıktan sonra bağlı lingual sabitleyicilerin kullanılması yaygın bir uygulamadır. Çok sayıda yetişkin hasta, özellikle alt çene arkındaki çıkarılabilir sabitleyiciyi çıkarmak ve takmak zorunda kalmamak amacıyla bağlı lingual sabitleyiciyi tercih ediyor. Bu lingual sabitleyiciler, ortodonti sonrasında diş çapraşıklığının kötüye gitmesini önlemek amacıyla ve bağlı kompozitte elde edilen iyileşmeler sayesinde yıllarca yerinde bırakılabilmektedir. Ancak bu bağlı lingual sabitleyiciler uygun oral hijyen elde edilmesini de önleyebilir ve periyodontal sağlık üzerinde olumsuz etki yapabilir.
Amaç: Ortodontik tedavi ve ortodonti sonrası lingual sabitleyicilerin dişeti sağlığı ile bağlantısını değerlendirmek.
Proje/Katılımcılar: İsrail’de askeri diş kliniğinde ardı ardına incelenen 92 yetişkinin (46 erkek, 46 bayan) ileriye dönük değerlendirilmesi.
Yöntemler: Özneler 20.6 ortalama yaşındaydı. Bu kişilerden 64’ü ortodonti sonrası hastasıydı, 25 tanesi ise 1 veya 2 tane bağlı lingual sabitleyici kullanıyordu. Ortodontik tedaviden sonraki ortalama süre 4.5 yıldı. Yazarlar,cep derinliği, plak indeksi, dişeti indeksi ve kesici diş kenarı ve dişeti ayrımına göre bağlı lingual sabitleyicinin pozisyonu ile ilgili değerlendirmeler yaptı.
Sonuçlar: Bağlı sabitleyici kullanmayan ortodonti sonrası hastalara kıyasla, bağlı sabitleyici kullanan hastalarda daha fazla cep derinliği, inceleme sırasında kanama, plak indeksi ve lingual dişeti çekilmesi görülmüştür. Ayrıca, daha çok dişeti pozisyonunda yerleştirilen bağlı sabitleyicilerin, daha çok kesici diş pozisyonunda yerleştirilen sabitleyicilere kıyasla daha fazla lingual dişeti çekilmesi ve enflamasyona neden olduğu ortaya konmuştur.
Sonuç: Bağlı lingual sabitleyiciler artan lingual dişeti çekilmesi, plak tutunumu ve inceleme sırasında meydana gelen kanama oranı ile ilişkidir.
Makale Bilgileri
Yazar: Levin L, Samorodnitzy-Naveh GR, Mahtei EE
Makale adı: The Association of Orthodontic Treatment and Fixed Retainers With Gingival Health
Kaynak: J Peridontol 2008; 79 (Kasım): 2087-2092.